همین موقع،۴۰۱

سال ها زود میگذرند،خیلی زودتر از آنکه بتوانید به آن برسید.خیلی زودتر از اینکه احساساتتان را سامان دهید و بفهمید چه شده است.یکسال از آن روزهای عجیب من گذشت.و من هنوز مبهوتم.نه میتوانم اسم خوب را به خودم بگذارم،نه اسم بد را.ماتم،کیشام.زمانه شطرنجش قوی تر از من است.

فقط میتوانم شکر بگویم راه هایی را که خدا جلوی پایم گذاشت تا بتوانم از آن روزها بگذرم.همین.