بعداً نوشت

•

می‌خواستم همان روزهای اولِ محرم‌الحسین،چند خطی را،هرچقدر کم ارزش تقدیم مقامِ هنوز مظلوم حسین کنم،اما گذاشتم تا در این روزها،گوش‌تان به تمام روضه خوانی ها و مداحی ها آشنا شود و بعد بنویسم.

امسال،می‌خواهم بیشتر از اینکه در مورد خود مولای‌مان حسین بنویسم،در مورد قاتلین‌ش مطالبی بگویم.

چند شب پیش از محرم،مناجاتی را خواندم که آخرش نوشته بود مناجات شمر ذالجوشن با خدای‌ش است؛بی پرده بگویم،اگر به ما نگویند این کلمات از زبانِ فردِ فاسقی همچون شمر بیرون آمده است،همه‌ی‌مان با این مناجات گریه خواهیم کرد.

شمر شانزده بار پیاده به مکه رفته بود؛طبق گفته‌ی تاریخ نویس‌ها،در تمام مسیر با خدا مناجات می‌خواند و گریه می‌کرد.

شمر مشروبات نمی‌خورد.به شدت از دیروقت شدن نمازش پرهیز داشت،بسیار نگرانِ بیت المال بود و در حلال و حرام آدم سخت‌گیری بود.

طبق گفته‌ی مقتل‌نویسان،در همان آبی که از فرزندان رسول‌الله منع شده بود،هر روز بیست تا بیست و پنج هزار نفر از لشگر یزید غسل می‌کردند برای به قتل رساندن فرزند رسول‌الله.

چرا؟

چون فقهای زمان،حکم کرده بودند به ارتداد و براندازی امام حسین.

دست‌گاه کثیفِ یزید که خودش را اسلامی هم می‌دانست،تبلیغ سنگین کرده بود که مولای غریب‌مان حسین ع و اطرافیان‌‌ش،نماز نمی‌خوانند.در روز عاشورا،وقتی در لشگر امام حسین اذان گفتند،لشگر یزید هم شروع کار به نماز کرده بود.

چند نفر از لشگر یزید،فریاد می‌زدند که آی حسین و آی ابالفضل،نماز شما قبول نیست؛چون شما می خواستید ما را گمراه کنید؛چند نفرشان هم مامور شده بودند تا به نمازِ امام حسین حمله کنند که یک‌بار نشود که نماز خواندن ایشان،مومنان را گم‌راه کند!

این‌ها را کم‌تر کسی به ما می‌گوید؛حداقل من در این ده روز،نشنیدم کسی این‌ها را برای من بگوید و بخواهد به من تفهیم کند که هم می‌شود انسان نماز بخواند و با زبان روزه به جنگ برود،هم ابلیس در وجودش فرمان‌روایی کند.

بیشتر برای‌م زخم های روز عاشورا را تبیین می‌دادند که چطور بهترین آدمیان زمین،به شهادت رسیدند.

اما توسط چه‌کسانی؟

به چه بهانه‌؟

دوستان،این را باور نکنید که مقابل امام حسین،لشگری بود که همه‌شان صورتی شبیه به شیطان داشته و در جیب‌هایشان،شراب خوابیده باشد.

لشگر یزید،با اعتقاد راسخ به جنگ آمده بود؛تعداد زیادی‌شان با زبان روزه بودند که ثواب کشتن مرتدان،بیشتر شود.

مراقب طاغوت درونمان باشیم؛به‌قول رسول الله،کفر و طاغوت از موری سیاه بر روی سنگی سیاه و در شب،پنهانی‌تر وارد آدمی می‌شود.

«مظلومیت اصلی حضرت اباعبدالله،حماقت مومنان آن زمان بود»

السلام علیک،یا حسین‌بن‌علی